Głębokość dekoltu (Neck drop)
Głębokość dekoltu mierzy, jak daleko linia szyi znajduje się poniżej określonego punktu odniesienia na ramieniu lub szyi. Przedni i tylny dekolt zwykle rejestruje się osobno.
Głębokość dekoltu mierzy, jak daleko linia szyi znajduje się poniżej określonego punktu odniesienia na ramieniu lub szyi. Przedni i tylny dekolt zwykle rejestruje się osobno.
Punkt pomiarowy to nazwana wymiarowa cecha z powtarzalną metodą pomiaru. Łączy wzór, specyfikację rozmiaru, próbkę i protokół kontroli.
Tabela rozmiarów przyporządkowuje rozmiary do wymiarów ciała lub wymiarów gotowego wyrobu. Te dwa typy tabel odpowiadają na różne pytania.
Sesja dopasowania sprawdza próbkę na osobie lub manekinie względem wytycznych dopasowania. Rejestruje wizualne problemy, ruch i zmiany wymiarów.
Manekin lub forma może być używana do ekspozycji, układania tkaniny lub dopasowania. Jej wymiary, postawa i sztywność wpływają na to, co może pokazać.
Krojenie zamienia zatwierdzone elementy wzoru w panele tkaniny. Stabilność układu, stan ostrza i marker wpływają na dokładność i wydajność.
Rozkładanie tkaniny w warstwach przed krojeniem. Napięcie, kierunek włókien, partie kolorystyczne i wyrównanie krawędzi wpływają na dokładność wykrojów.
Marker układa elementy wykroju w obrębie użytkowej szerokości tkaniny. Kierunek osnowy, włos, zasady dopasowania i defekty ograniczają, jak ciasno można ułożyć części.
Linia osnowy wskazuje, jak element powinien być ułożony względem kierunku tkaniny. Wpływa to na rozciągliwość, układanie się i wygląd po szyciu.
Kierunek włosa to kierunek ułożenia podniesionej lub kierunkowej powierzchni. Odwrócenie paneli może zmienić sposób odbijania światła lub odczucie dotykowe.
Krojenie po skosie układa elementy wykroju diagonalnie względem osnowy tkaniny. Może to dodać tkaninie lepszy układ i elastyczność, ale krawędzie mogą się odkształcać podczas obróbki.
Naddatek na szew to odległość od linii szycia do krawędzi cięcia. Zapewnia materiał na łączenie, wykończenie lub poprawki.
Szew to połączenie elementów tkaniny, wykonane przez szycie, klejenie lub inną metodę łączenia. Jego konstrukcja wpływa na wytrzymałość, objętość i komfort.
Rodzaj ściegu opisuje sposób łączenia lub zapętlania nici. Wybór wpływa na rozciągliwość, trwałość, wygląd i wymagany sprzęt.
Szybkie szwy często łączą nitkę igły z nitką worka wewnątrz materiału. Dają bezpieczne, schludne szwy, ale mogą mieć ograniczoną elastyczność.
Szycie łańcuchowym tworzy serię połączonych węzłów nici. Niektóre wersje oferują większe rozszerzenie szwu niż standardowe szycie zamknięte i mogą się rozwiązać, jeśli nie są stabilnie zabezpieczone.
Szycie overlock tworzy okrągłe krawędzie, aby je ukończyć lub połączyć elementy. Liczba nici i ustawienie maszyny wpływają na szerokość i siłę szwu.
Szycie pokrywkowe tworzy równoległe linie igieł z węzłami na odwrocie. Jest popularne w wykrojach klinowych i może umożliwiać rozciąganie bez grubej krawędzi.
Szycie flatlock łączy lub ukończa materiał z względnie płaskim szwem. Fabryki odzieży mogą używać tego terminu dla różnych szycia i ustawień szwu.
Szycie topowym to widoczne szycie na powierzchni. Może utrzymać wypustki na miejscu, stabilizować krawędź lub stworzyć dekoracyjną linię.
Bartack to skoncentrowany zbiór szydełek używany do wzmocnienia punktów stresowych, takich jak otwory kieszeni czy pętle pasa.
Backtacking nakłada szydełka na początku lub końcu szwu, aby je utrzymać. Metoda zależy od szydełka i sprzętu.
Szew klejony łączy elementy za pomocą kleju lub folii, często przy użyciu ciepła i nacisku. Może zmniejszyć objętość szwu, ale zależy od kompatybilności materiałów.
Szwy zamykają drogi przechodzące przez szew, gdzie może dostać się woda. Taśmy nakładane cieplnie są częste w laminowanym ubraniu przeciwdeszczowym.